Kerstgedichten 16

ze zingen sneeuw,
uit hoge tonen vallend
aarde wittend in een felle kou
het orgel jankt
met donkere klanken
de lange tocht van man en vrouw
haar weeën komen en
de melodie verhaalt van pijn
er zal geen plaats meer in de herberg zijn
een stal ontvangt het kindje
de wiegeliedjes klinken fijn
dieren neuriën een zacht refrein
het koor verluidt zijn sterren
de sopraan straalt beeldschoon Betlehem
een stem zingt koningen van verre
de nacht verstilt en heiligt de
muziek van herders en hun schapen
brengt ons de vrede, lang verwacht.

Alleen met kerstmis
alleen met mijn gedachten
gericht op het verleden
betekenen deze feestelijke dagen
helaas niets meer voor mij
't is alweer zo lang
zo heel erg lang geleden
dat kerstmis iets fantastisch was
toen waren wij nog samen
voor eeuwig, zij aan zij.

alleen met kerstmis
alleen met mijn gedachten
vervloek ik deze donkere dagen
en rijzen weer die vele vragen
waarop, waarom moet ik nog wachten
en zit ik hier weer zo te klagen.
 

alleen met kerstmis
nooit meer alleen met jouw gedachten
er is altijd wel weer dat beetje licht
die onze pijn doet verzachten
gevat in woorden, gevat in een gedicht
voor hen die zich nu eenzaam voelen
kom, tover eens een lach
een lach op jouw gezicht.
 

Je hoeft niet veel te spreken
wanneer je naar de kerststal gaat,
weet dat je vrede vindt
als je dit Kind naar binnen laat.

Je hoeft geen schatten mee te dragen
wanneer je naar de kerststal gaat,
weet dat voor dit Kind
een klein gebaar volstaat.

Je hoeft niet lang te blijven
wanneer je naar de kerststal gaat,
als je maar begrepen hebt
wat dit Kind te wachten staat.