Kerstgedichten 7

Een boom vol kaarsjes
In de hal staan kinderlaarsjes
Een boom vol met sneeuw
Een kind geeft een schreeuw
Een boom vol met kerstverhalen
En die de sfeer in huis bepalen
Een boom volgehangen met engelenhaar
Onder die boom liggen de kadootjes al klaar

Als er echt sprookjes
zouden bestaan
zou ik voortaan
als fee door het leven
willen gaan
Ik zou alle mensen
gelukkig maken
door ze met mijn toverstokje
even aan te raken
Dan zou het overal vrede zijn
een wereld zonder verdriet en pijn
We hoeven dan ook niet met Kerstmis
stil te staan bij oorlog en ellende
tijdens de nachtmis
Zou dat niet gemakkelijk zijn?
Alleen maar zonneschijn?
Zijn we voor het hele jaar klaar
met denken aan elkaar!
Maar sprookjes bestaan niet
wel eenzaamheid en verdriet,
oorlog en weet ik het allemaal niet
Denk dus het hele jaar
en niet alleen met Kerstmis aan elkaar

Ergens in een hoekje van de kelder
staat een fles vol tintelende wijn
en we beloven nu - die gaat pas open
als jullie weer met kerst gezellig bij ons zijn

De spierwitte sneeuw buiten, binnen klamme beslagen ruiten.

Kerstmis,

ik wacht al weer een jaar.

Een jaar met pijn en verdriet,

zonder elkaar.

Ik droom nu al weer hoe het straks zal zijn.

Samen met jou, jouw intens gevoel, zo fijn.

Kon het maar altijd Kerstmis zijn.